Władza rodzicielska

Alienacja rodzicielska

Współczesne sprawy z zakresu prawa rodzinnego coraz częściej wiążą się z problemem alienacji rodzicielskiej – zjawiska niezwykle szkodliwego dla dziecka, a zarazem trudnego do jednoznacznego uchwycenia w ramach postępowania sądowego. Jako adwokat od sprawach rodzinnych, dostrzegam konieczność zwiększenia świadomości prawnej rodziców oraz wskazania możliwych instrumentów przeciwdziałania alienacji – zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym oraz z poszanowaniem dobra dziecka jako naczelnej wartości w polskim systemie prawa rodzinnego.

Czym jest alienacja rodzicielska?
Alienacja rodzicielska to proces, w którym jeden z rodziców – najczęściej ten sprawujący bezpośrednią opiekę nad dzieckiem – podejmuje działania mające na celu zaburzenie lub całkowite zerwanie więzi emocjonalnej dziecka z drugim rodzicem.

Działania te mogą przybierać różnorodne formy, od otwartego oczerniania drugiego rodzica, poprzez manipulację emocjonalną, aż po utrudnianie lub uniemożliwianie kontaktów. Choć alienacja nie jest obecnie samodzielnym pojęciem prawnym w polskim ustawodawstwie, to jej skutki znajdują odzwierciedlenie w orzecznictwie sądów rodzinnych oraz mogą być podstawą do stosowania określonych środków prawnych.

Piecza naprzemienna w polskim prawie rodzinnym

Wprowadzenie

Piecza naprzemienna stanowi alternatywną formę wykonywania władzy rodzicielskiej przez rodziców pozostających w rozłączeniu. Jej istotą jest naprzemienne sprawowanie bezpośredniej opieki nad dzieckiem przez każdego z rodziców, w powtarzających się, porównywalnych okresach (np. tydzień na tydzień lub miesiąc na miesiąc), przy zachowaniu przez każdego z rodziców pełnej władzy rodzicielskiej. Taki model funkcjonuje w wielu krajach europejskich, a w Polsce – mimo braku wprost sformułowanej regulacji ustawowej – znajduje coraz częstsze zastosowanie w praktyce orzeczniczej.

Charakter prawny pieczy naprzemiennej

Choć Kodeks rodzinny i opiekuńczy (k.r.o.) nie posługuje się terminem „piecza naprzemienna”, instytucja ta wywodzona jest z wykładni przepisów art. 58 § 1a oraz art. 107 k.r.o.

Ustawodawca dopuszcza możliwość pozostawienia władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom – zarówno w wyroku rozwodowym, jak i w postępowaniu opiekuńczym – o ile jest to zgodne z dobrem dziecka i istnieje realna szansa na zgodne współdziałanie rodziców.

Dodatkowym potwierdzeniem dopuszczalności tego modelu są przepisy proceduralne: art. 582¹ § 4 oraz art. 598²² k.p.c., zgodnie z którymi sąd może określić, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w ustalonych, powtarzających się okresach.

Kontakty rodzica z dzieckiem

Kontakty z dzieckiem to jedno z najistotniejszych zagadnień prawa rodzinnego, szczególnie ważne podczas postępowań rozwodowych lub separacyjnych. W przypadku rozstania rodziców, dbałość o dobro dziecka staje się priorytetem. Jednym z kluczowych elementów jest uregulowanie kontaktów z dzieckiem, co ma na celu zapewnienie mu stabilności, poczucia bezpieczeństwa i bliskich relacji z obojgiem rodziców.

Jakie są przepisy prawne regulujące tę kwestię?

Jakie rozwiązania oferuje polski system prawny?

Co oznaczają kontakty z dzieckiem?

Kontakty z dzieckiem, zgodnie z polskim prawem, obejmują wszelkie spotkania i kontakty, które rodzic ma z dzieckiem, w tym możliwość telefonicznych rozmów, wymiany wiadomości, a także wspólnego spędzania czasu. Przepisy prawa nie precyzują ściśle, w jakiej formie te kontakty powinny się odbywać, ponieważ każda sytuacja jest indywidualna i zależna od wielu różnych okoliczności.

Kancelaria Adwokacka

Kancelaria Adwokacka
Natalia Paraszczak-Skrzypczak

Aleja Niepodległości 17 (II piętro)
70-412 Szczecin

Tel: +48 509 797 047
Email: biuro@adwokat-paraszczak.pl

NIP: 8513318088 REGON 529607480 
PLN: 77 1020 4795 0000 9402 0564 9845 
EUR: 28 1020 4795 0000 9802 0564 9852